Thirteen Blue Magic Lane: Philly soul op het randje van perfectie
PHILADELPHIA – Sommige platen klinken vijftig jaar later nog steeds alsof niemand ze verteld heeft dat ze oud zijn. Thirteen Blue Magic Lane van Blue Magic uit 1975 is zo’n plaat. Dit is Philly soul in optima forma: zijdezachte samenzang, een falsetto die moeiteloos boven de muziek hangt en arrangementen waarin werkelijk alles precies op zijn plek valt. De plaat werd opgenomen in de beroemde Sigma Sound Studios in Philadelphia, waar in de jaren zeventig een groot deel van dat kenmerkende warme soungeluid werd gemaakt. Strijkers, blazers, gitaar, bas, drums en achtergrondzang zitten allemaal vol in de mix, maar nergens wordt het druk. Dat is misschien wel het knapste: er gebeurt verschrikkelijk veel, terwijl het klinkt alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Born on Halloween Een nummer als Born on Halloween laat precies horen waarom Blue Magic zo goed was. De sfeer is donker en romantisch, de zang glashelder en het arrangement blijft voortdurend in beweging zonder ook maar één seconde opzichtig te worden. Geen overbodige solo’s, geen muzikale spierballentaal en geen productie die belangrijker wil zijn dan het liedje zelf. Gewoon vakmensen die exact weten wanneer ze iets moeten toevoegen en vooral wanneer ze moeten stoppen. Thirteen Blue Magic Lane is daardoor meer dan zomaar een goede soulplaat uit de jaren zeventig. Het is een herinnering aan een periode waarin Philadelphia de lat krankzinnig hoog legde en perfectie niet uit software kwam, maar uit muzikanten, arrangeurs en zangers die hun vak beheersten. “Als je wilt horen hoe dicht soulmuziek bij perfectie kan komen zonder dat de ziel eruit wordt gepoetst, zet je deze plaat op.”